سلام به تمام دوستان عزیزم امیدورام که حالتون خوب باشه

راستش امروز اومدم که یه پسته مخصوص بدم چون فردا ۲می هست و تولد بکس ستاره پر حاشیه رئال مادرید که طرفدار های زیادی در سراسر جهان داره که یکی از اون های هم خودم هستم (دوستان من اول رئالی هستم بعد طرفدار بکس یعنی از وقتی بکام رئال اومد طرفدارش شدم)

 در این پست میخوام یه نگاه کوچکی از تولد تا امروز زندگی بکام رو داشته باشیم  که تمام این ها رو من از روی کتاب دیوید بکام به نام سرگذشت دیوید بکام (باشگاه محبوب من )انتخاب کردم راستش این کتاب قسمت های جالب و با نمک زیادی داره (به خصوص قسمت آشنایی با ویکتوریا) که من نمیتونستم همه ی اون رو بنویسم و سعی کردم قسمتی رو که به رئال ربط داره و در فصل آخر کتاب هست رو انتخاب کنم ضمن اینکه شما میتوانید برای دیدن  بیوگرافی  دیوید بر روی ادامه مطلب کلیک کنید

قسمتی رو که اکنون میخوانید گفته های بکام پس از بستن قرار داد با رئال هست در این قسمت دیوید و ویکتوریا به خاور دور سفر کرده اند تا در چند کلیپ تبلیغاتی شرکت داشته باشند

شب پس از بازگشت به هتل و صرف شام،آماده ی خواب شدیم .ویکتوریا بلافاصله  به خواب فرورفت . اما من بعد از دو یا سه ساعت ،بیدار شدم . با چشمانی باز در تاریکی دراز کشیده بودم ،آرام از زیر پشه  بند بیرون آمدم .مسلما   این ساعت از شب ،ویکتوریا حوصله گوش دادن به حرف های مرا نداشت . تلویزیون را با صدای کاملا کم روشن کردم تا مزاحم او نباشم .وقتی صفحه تلویزیون واضح شد دهانم از تعجب باز ماند .بازی فوتبال پخش میشد .تیمی با لباس های کاملا سفید و تیم دیگر لباس های راه راه سفید قرمز به تن داشت . بادقت به بازیکنان نگاه کردم تا آنها را بشناسم ."لوئیز فیگو "،خدای من ،این که تیم رئال مادریده این هم زیدان که درست در همان لحظه با یک شوت بلند ده متری توپی رادر پشت مدافعان حریف در محوطه پنالتی به رونالدو رسانده بود . رونالدو مرد بزرگ رئال بی درنگ از پانزده متری دروازه شوت محکمی به توپ زد و آن را به کنج محوطه حریف فرستاد . روبرتو کارلوس که در کنار رونالدو قرار داشت ،روی شانه های او پریده با وی شادمانی میکرد

نتیجه بازی روی صحنه تلویزیون ظاهر میشد ،رئال مادرید 3 اتلتیکو بیلبائو 1.

ادامه بازی را با صدای پایین تلویزیون تماشا میکردم .در بیست دقیقه باقی مانده بچه های رئال توپ راحفظ میکرند و اجازه حمله به تیم دیگر اسپانیا را نمیدادند .هزاران کیلومتر دورتر از من رئال در حال فتح کردن لیگ قهرمانان اسپانیا بود ومن به خاطر اختلاف ساعت بازی را در نیمه شب نگاه میکردم

پس از پایان بازی جشن قهرمانی لیگ آغاز شد نوارهای کاغذی از طرف تماشاچیان به زمین پرتاب میشد سپس مراسم آتش بازی نیز به راه افتاد لحظه ای صفحه تلویزیون سیاه شد ،فکر کردم که تلویزیون ایراد پیدا کرده است اما پس از چند لحظه صفحه بسیار جالبی روی صفحه تلویزیون ظاهر شد روی هرکدام از بازیکنان رئال نور افکنی زوم کرده بود تا بازیکنان با لباس های سفید و نوشته های روی لباسشان با عنوان "بیست ونهمین قهرمانی"به نمایش گذارند .بازیکنان جام قهرمانی را بلند کردند و شروع به رقص و پایکوبی کرند .

با تماشای شور وشعف خاصی که در میدان بازی حاکم شده بود وبا مجسم کردن آینده خود به عنوان عضوی از آن تیم نفسم بند آمده بود .ویکتوریا هنوز خواب بود و برای تماشای این صحنه ها نیازی به بیدار کردنش نمی دیدم،زیرا به زودی ما نیز به این تیم ملحق میشدیم .

 -

تنها روبروی تلویزیون نشسته ام با نسیم صبگاهی که از پنجره ی اطاق وارد میشود ،لرزه بر اندامم میافتد . لبخندی بر چهره به یاد روزهای خوش گذشته می افتم احساس میکنم همان پسر بچه ی اهل چینگوفورد هستم ،پسر بچه ای که عاشق یونایتد یود و دوران نوجوانی و جوانی خویش را در این تیم سپری کرده بود ،اما هم اکنون می بایست برای بازی در تیم مادرید راهی غربت شود

برای دیدن عکس های بکام و اعضای خانواده اش(مادر و خواهر) همچنین نگاهی کوتاه به زندگی وی برروی ادامه مطلب کلیک کنید